Tussen de tegels groeit het onkruid vaak razendsnel omhoog. In veel tuinen wordt de grijze stoep omzoomd door grassprieten of onverwachte scheuten die moeilijk in toom te houden zijn. Maar er zijn manieren om het onderhoud te beperken: bodembedekkende planten bieden een groen alternatief dat zowel praktisch als aantrekkelijk is. Ze nemen het werk van wieden deels uit handen, terwijl de tuin toch vol leven blijft.
Een tapijt dat groeit in plaats van onkruid
Wie langs een border vol groene bodembedekkers loopt, merkt meteen het verschil met kale grond. Het bladerdek drukt onkruid weg, als een dicht geweven mat die haar plek opeist. Met deze aanpak wordt continu wieden overbodig: de planten nemen de regie over de bodem.
De meeste bodembedekkers zijn vaste planten. Ze komen elk jaar weer op en behouden hun kleur, zelfs in het koude seizoen. Op plekken waar schaduw en vocht de grond snel laten dichtslibben, zorgen deze planten voor lucht en leven.
Bodembedekkers die zich makkelijk aanpassen
Er zijn soorten die haast elk plekje aankunnen. Geranium macrorrhizum, met zijn harige bladeren en bloemen in zachte pasteltinten, spreidt zich moeiteloos uit over open grond of juist in een pot op het terras. In de herfst kleuren de bladeren rood, een subtiel seizoenssignaal.
Langs de randen en onder bomen voelt Kleine maagdenpalm (Vinca minor) zich thuis. Zijn dunne stengels en paarsblauwe of witte bloemetjes bedekken snel de bodem, zelfs waar weinig zon komt. Ook als de winter aanbreekt, blijft het groen stevig overeind.
Voor droge en zonnige plekken
Op plekken waar de zon brandt en de aarde snel uitdroogt, komt Ezelsoren (Stachys byzantina) tot zijn recht. Het donsachtige, grijsgroene blad voelt zacht aan, met bloemstengels die als kleine vuurtorens oplichten in de zomermaanden en bijen lokken.
Wie een tuin heeft met stenen of een rotstuin profiteert van een plant als Cooper’s ijsplant (Delosperma cooperi). Deze vetplant vormt stevige kussens en schittert vanaf de zomer met felroze bloemen. Door de dichte groei krijgt onkruid nauwelijks kans.
Groen en geur in schaduwrijke hoekjes
Op plekken waar nauwelijks zon komt, zoals onder een oude boom, kan asperule odorant (Galium odoratum) een verrassend effect hebben. De kleine, stervormige witte bloemen geuren merkbaar in het voorjaar. Deze plant groeit snel uit tot een tapijt en laat onkruid nauwelijks door.
Ook klimop (Hedera) kan vrijwel elk oppervlak bedekken. De stevige stengels hechten zich vast en bedekken zowel muren als grond. Het loof blijft het hele jaar fris. Al vraagt klimop soms extra aandacht om hem binnen de grenzen te houden, zijn kracht in het tegenhouden van ongewenste planten is onbetwist.
Alternatief voor een gazon
Sommige bodembedekkers kunnen zelfs een deel van het gras vervangen. Soorten zoals Achillea odorata of Bermuda-gras zijn bestand tegen betreden. Ze bieden dezelfde groene uitstraling als een gazon, maar vragen minder zorg.
Buitenkansjes voor tuin en natuur
Het gebruik van bodembedekkers maakt tuinieren slimmer. Ze werken als levende mulch, beschermen de bodem en helpen met zelfregulatie van het tuinecosysteem. Het wieden wordt teruggebracht tot een minimum. Bovendien trekken de meeste soorten insecten aan en dragen daarmee bij aan de biodiversiteit, zonder de tuin overdadig te veranderen.
In een tuin waar laagjes groen het ritme bepalen, is het verschil subtiel maar doeltreffend. Onkruid wordt vanzelf minder zichtbaar en de tuin krijgt structuur. Bodembedekkers bieden zo een functionele én esthetische meerwaarde zonder extra poespas.
